سيد اصيل الدين عبد الله واعظ

پيشگفتار 17

مقصد الاقبال سلطانيه ومرصد الامال خاقانية ( فارسى )

چيزى از اموال دستورى ديوان زياده گرفته‌اند . » حكم فرمود كه : آنچه زياده گرفته‌اند عوض از خزانه تسليم رعايا نمودند . باغ سفيد از فر نزول همايون زينت خلد برين يافت و راى ملك آراى به تفحص احوال رعايا و اشغال ديوانى و امور ملكى متوجه فرمود ، چنان معلوم كرد ، كه خواجه معز الدين شيرازى در وقت وصول وجوه نام بردار ، ظلم و تعدى بسيار كرده و شيخ احمد صراف نيز از تجار به بهانهء قرض مطالبات نموده و اسامى بسيار نوشته و تغيير و تبدل كرده و راى عالى چنان اقتضا فرمود كه ايشانرا به عقوبتى هلاك كند كه سبب عبرت مباشران اعمال گردد . پس حكم فرمود كه شيخ احمد صراف را بر دروازه ملك پوست كنده به عذاب اليم كشتند ، و ديگر روز خواجه معز الدين را در ديك آب جوشان انداختند تا پخته شد و جوش ظلم او فرو نشست . مصرع : سالها بايد چنين تا ديك مرد آيد به جوش . گويند چون اين خبر به دستور ملك شمس الدين محمد رسيد از هيبت سياست سلطانى بيهوش گشت و مولانا حسن شاه شاعر ، حسب حال ، اين بيت بر سبيل ارتجال بنظم آورد . چون مظفر را گرفتند و معز الدين بسوخت * خواجه شمس الدين محمد در ميان غش مىكند بعد از آن حكم فرمود كه بعد از هرات و بلوكات وجوه نام بردار نطلبند و فرمان عالى در سر سنگ نقش كردند كه در مسجد جامع هرات در حوالى محراب در ديوار گيرند . » ( ر ك ج 2 روضات اسفزارى ص 260 ) فرمان سلطان ابو سعيد بدين مضمون بر سنگ بزرگ نقر شد و بر مسجد جامع نصب نمودند . الله ولى التوفيق ، چون بميامن همم عاليه اهل الله و توجه نفوس زاكيه اصحاب كشف و انتباه توفيق اشاعهء خيرات و